7 ფაქტორი, რომელიც გავლენას ახდენს რძის პროდუქციაზე რძის ძროში

რძის მიწოდება მხოლოდ ძუძუს ჯიშისა თუ გენეტიკური პოტენციალის დამოკიდებული არ არის. ცხოველის ყოველდღიურად მიღებული ენერგია, პროტეინი, საკვები საბადები, წყალი და მინერალების ბალანსი ურთიერთობაში მოვლისა და გოძვის მენეჯმენტით პირდაპირ მოქმედებს რძის წარმოებაზე.

მაღალი რძის მიწოდების მიზნით მოქმედი საწარმოებში მიზანია არა ძუძუს უფრო მეტი საკვები მიცემა, არამედ საჭირო საკვები ნივთიერებების სწორი სიმკვრივითა და ბალანსირებულად შეთავაზება.

აი 7 ძირითადი ფაქტორი, რომელიც მოქმედებს რძის მიწოდებაზე:

1. რაციონის ენერგიისა და პროტეინის ბალანსი

რძის ძუძუს რძის წარმოებისთვის საკმარისი ენერგია და გამოყენებადი პროტეინი სჭირდება. ენერგია საკმარისი ყოფილიც კი, თუ პროტეინი არასაკმარისია, რძის წარმოება და განსაკუთრებით რძის პროტეინი უარყოფითად შეიძლება იმოქმედოს.

ამიტომ რაციონის მომზადებისას მხოლოდ სუფთა პროტეინის პროცენტულობაზე ყურადღება არ არის საკმარისი. პროტეინის რაოდენობის ანალოგიურად მნიშვნელოვანია რუმენში დაშლადობა, მეტაბოლიზირებადი პროტეინის რაოდენობა და ენერგიასთან ბალანსი.

2. კონცენტრირებული პროტეინული საკვების გამოყენება

მაღალი რძის მიწოდების მქონე ძუძუსებში ყოველდღიური საკვები ნივთიერებების მოთხოვნა საკმაოდ მაღალია. განსაკუთრებით პერიოდებში, როცა საკვების მიღება ცხოველის საჭიროებას არ აკმაყოფილებს, რაციონის საკვები ნივთიერებათა სიმკვრივის გაზრდა მნიშვნელოვანი ხდება.

ამ წერტილში კონცენტრირებული პროტეინული საკვები უფრო ნაკლები რაოდენობით საკვებით უფრო მაღალი დონის პროტეინისა და სხვა საჭირო საკვები ნივთიერებების რაციონში ჩართვას ეხმარება.

თუმცა აქ მნიშვნელოვანია არა მაღალი პროტეინის საკვების მარტო გაზრდა. კონცენტრირებული პროტეინული საკვები; ენერგიის წყაროებთან, საკვები საბადებსა და მინერალების ბალანსთან ერთად უნდა იყოს შეფასებული.

3. საკვები საბადების ხარისხი

რძის ძუძუს რაციონში ხარისხიანი საკვები საბადები დიდ მნიშვნელობას ატარებს.

ხარისხიანი სიმინდის სილოსი, ალფა და სხვა შესაფერისი საკვები საბადები რუმენის ჯანმრთელობის შენარჩუნებას, ღეჭის აქტივობის გაგრძელებას და რაციონის სწორად გამოყენებას ეხმარება.

ყველაზე ძვირიადი საკვებიც კი დაბალი ხარისხის საკვები საბადებთან ერთად გამოყენებისას მოსალოდნელ პერფორმანსს ვერ იძლევა.

4. მშრალი ნივთიერებების მიღება

მნიშვნელოვანია არა ის, თუ ძუძუს დღეში რამდენადი საკვები ჭამს, არამედ რამდენი მშრალი ნივთიერება მიიღებს ამ საკვებთან ერთად.

მაგალითად, მაღალი წყლის შემცველობის მქონე საკვები და მაღალი მშრალი ნივთიერების პროცენტის მქონე საკვები ერთი და იმავე რაოდენობით მიცემისას ცხოველს სხვადასხვა საკვები ნივთიერებებს მიაწვდიან.

ამიტომ მაღალი რძის მიწოდების მიზნით მშრალი ნივთიერებების მიღება და რაციონის საკვები ნივთიერებათა სიმკვრივე ერთად უნდა იყოს შეფასებული.

5. სუფთა და საკმარისი წყალი

რძის მნიშვნელოვანი ნაწილი წყალია. ამიტომ რძის ძუძუს წინ დღის განმავლობაში სუფთა და მარტივად მისაწვდომი წყალი უნდა იყოს.

განსაკუთრებით ცხელ ამინებში წყლის მიღების არასაკმარისობა საკვების მიღებას და შესაბამისად რძის მიწოდებას უარყოფითად მოქმედებს.

მარტივად ჩანს, თუმცა სუფთა წყალი მაღალი რძის მიწოდების ძირითადი პირობებიდან ერთ-ერთია.

6. მინერალებისა და ვიტამინების ბალანსი

კალციუმი, ფოსფორი, მაგნიუმი, ნატრიუმი და ვიტამინები; რძის წარმოების, იმუნიტეტის, ნაყოფიერების და ზოგადი მეტაბოლიზმისთვის მნიშვნელოვანია.

განსაკუთრებით მაღალი პროდუქტიულობის ცხოველებში მინერალების ბალანსის უგულებელყოფა პერფორმანსის დანაკარგებს გამოიწვევს.

ამიტომ რაციონის შეფასებისას მხოლოდ ენერგია და პროტეინი არა, მინერალებისა და ვიტამინების საჭიროებებიც უნდა იყოს გათვალისწინებული.

7. გოძვა, სტრესი და საცხოვრებელი მენეჯმენტი

როგორც კი ძუძუს გენეტიკური პოტენციალი და რაციონი კარგია, ცუდი მენეჯმენტი რძის მიწოდებას ზღუდავს.

ზედმეტი ტემპერატურა, არასაკმარისი ვენტილაცია, გადატვირთული საცხოვრებელი, საკვების ხანგრძლივი უქონლობა, არარეგულარული გოძვა და სტრესი მოქმედებს ცხოველის საკვების მიღებასა და რძის წარმოებაზე.

ამიტომ მაღალი რძის მიწოდებისთვის კარგი რაციონი + კარგი მოვლა + კარგი ფარის მენეჯმენტი ერთად უნდა იყოს გამოყენებული.

დასკვნა: მეტი საკვები არა, უფრო სწორი კვება

რძის წარმოებაში წარმატება მიიღწევა არა ძუძუს წინ რაც შეიძლება მეტი საკვები ჩადებით, არამედ ცხოველის საჭიროებასთან შესაბამისი ბალანსირებული და კონცენტრირებული რაციონის შექმნით.

განსაკუთრებით მაღალი რძის მიწოდების მქონე ძუძუსებში რაციონის პროტეინისა და ენერგიის სიმკვრივის სწორად რეგულირება დიდ მნიშვნელობას ატარებს. კონცენტრირებული პროტეინული საკვები, სწორ საკვები საბადებსა და ენერგიის წყაროებთან ერთად გამოყენებისას რაციონის საკვები ნივთიერებათა სიმკვრივის გაზრდას ეხმარება.

თითოეული საწარმოს ცხოველის ჯიში, სიცოცხლის წონა, რძის მიწოდება, ლაქტაციის პერიოდი და გამოყენებადი საკვები საბადები სხვადასხვაა, ამიტომ ყველაზე სწორი შედეგისთვის რაციონი ცხოველისთვის სპეციალურად უნდა იყოს შეფასებული.